Braća Ljubomir i Branislav Micić Braća Ljubomir i Branislav MicićLjubomir Micić je bio srpski pesnik, prozni pisac, književni kritičar, glumac i osnivač srpskog avangardnog pokreta zenitizam. Najznačajniji segment njegovog rada predstavlja pokretanje i uređivanje časopisa Zenit, mesečne internacionalne revije za umetnost i kulturu, koja izlazi od februara 1921. do aprila 1924. u Zagrebu, potom od 1924. do decembra 1926. u Beogradu.

Micićevi roditelji potiču iz Banije. Otac Petar, kraljevski lugar, poreklom iz Majskog Trtnika, i majka Marija, rođena Stojić, poreklom iz Majskih Poljana. Osnovnu školu pohađao u Glini i tu je prvi put doživeo bioskop, cirkus, putujuće pozorište i prvu železnicu u Baniji, što je snažno obeležilo njegovo kasnije stvaralaštvo. Od rane mladosti pokazuje interesovanje za umetnost, posebno za pozorište, dramu i glumu. U porodičnoj kući, od majke, "koja je znala naizust možda celu 'Pevaniju' i mnoge pesme Brankove", učio je poeziju, kao dete, često i rado recitovao, u studentskim danima napisao dramu Na obali života, koju je kasnije spalio. Sa recitacijskim nastupima nastavio je i docnije, kao srednjoškolac u Karlovcu, u Omladinskom udruženju Polet. U Zagrebu, gde nastavlja školovanje osniva (1913/14) u svojstvu sekretara Srpskog srednjoškolskog udruženja (SSU) pozorište koje je izvodilo predstave u dvorani Srpskog sokola (Bogovićeva ulica br. 7); bio je tada upravnik, dramaturg, reditelj, scenograf, glumac i "sve ostalo". Na repertoaru su bili komadi B. Nušića, K. Trifkovića i dr. Maturira u Zagrebu (1914); četiri godine kasnije završava studije filozofije na Filozofskom fakultetu u istom gradu. U studentskim danima on je vojnik tokom Prvog svetskog rata, a kasnije i glumac. Mobilisan je ujesen 1915; pohađao Školu rezervnih oficira u Rijeci (1916), okončao kurs za višeg bolničara; upućen je u Galiciju na front. Do fronta putuje vozom, preko Karpata, i pešice; suočen je sa prizorima ratnih strahota. Od mučnog i opasnog života vojnika ― pretila mu je opasnost da bude streljan ― spasao se imitirajući ludilo. Dopremljen je u Zagreb i zatočen u vojnu bolnicu (bivšem samostanu) u Samoboru (1916/17).

MICIĆ U TEATRU
U Samoboru je sreo pisca Peciju Petrovića čijim posredstvom je bio angažovan u Osiječkom pozorištu (od septembra 1917. do januara 1918). Iako je nastupao u raznim ulogama, i prema napisima u nekim listovima, bio dobro prihvaćen, napušta Pozorište zbog neslaganja sa tadašnjim upravnikom Nadvornikom. Glumio u: Hasanaginici M. Ogrizovića (igrao Imotskog kadiju); Gospođi X, autora A. Bisona; Nebeskoj kugli G. A. Kajavea, R. de Flera i E. Reja; Žabici G. Zapoljske; Glupom Jakovu T. Ritnera; Faunu E. Knoblauha. Na poleđini fotografije sa Micićevom likom nalazi se njegov zapis od 27. decembra 1917: "Bratu Branku, za sećanje na godinu u kojoj smo obojica pošli trnovitim stazama umetničkog glumačkog delovanja. Možda će nas ovo polje više zbližiti!?". Iz iste godine potiče i nesignirani, po svoj prilici nedovršeni portret Lj. Micića (sada u Narodnom muzeju, Beograd), rad Milivoja Uzelca; ovo se može zaključiti na osnovu pisma Anuške Miciću, pisanog 20. maja 1920. U pismu ona govori o "hamletovskom portretu sa tamburom-bugarijom", što znači: "žice zvukova tužnih". Njegove druge portrete radio je Mihailo S. Petrov u beogradskoj fazi zenitizma. Micić nastavlja pozorišnu karijeru sa Pecijom Petrovićem u Samoboru; sa njim planira da osnuje stalno srpsko pozorište u Dubrovniku ili u Splitu. U proleće 1918. prisustvuje ― prema Anuškinoj prepisci i Micićevoj tvrdnji ― "velikom istorijskom zboru slovenskih naroda" u Pragu. Tokom te godine je, kako sam kaže, (Zenit, br. 41, 1926) "prvi nosio zastavu 'oslobođenja' u jednoj prečanskoj varoši", "puškom branio 'nov red i poredak'", "prevodio pukove na prisegu" Narodnom vijeću Slovenaca, Hrvata i Srba. Kao "svršeni filozof" Zagrebačkog sveučilišta postao je njegov poverenik za kotare Glina i Petrinja (30. oktobra 1918, prema legitimaciji izdatoj u Zagrebu). Svoje pesme, napise o pozorištu, književnosti i likovnoj umetnosti objavljivao je od 1918. godine u časopisima i listovima Izložba (Vršac), Ilustrovane novosti, Savremenik, Riječ Srba-Hrvata-Slovenaca, Omladina, Književni jug, Novosti, Jugoslavenska njiva, Agramer Tagblatt, Dom i svijet, Nova Evropa, Kritika, Jutarnji list (sve u Zagrebu), Zvono (Sarajevo), Maska (Ljubljana). Tokom 1919. dobio je status novinara-saradnika u zagrebačkom političkom dnevniku Novosti, (u njima širi ekspresionizam i pribavlja mu pristalice, prema Iliji Jakovljeviću); istovremeno objavljuje prvu zbirku pesama Ritmi mojih slutnja, koja skreće na sebe pažnju M. Crnjanskog, s obzirom na inovativnost stiha, kratkoću pesničke forme, mada patriotski aspekt u njima Crnjanski odbacuje. Ubrzo potom sledi druga zbirka Spas duše (1920), koja ― prema predgovoru Tina Ujevića ― predstavlja neku vrstu mešavine "misticizma i čulnosti". Obe pesničke knjige ilustrovane su crtežima Anke Krizmanić. Iste godine sledi ekspresionistička dramska poema Istočni greh ― Misterij za bezbožne ljude čiste savesti (naslovni list i vinjete izradio Vilko Gecan; dva izdanja), prožeta filozofskim smislom, bliska lirskoj drami simbolizma. Micićeva poezija ulazi u originalu i u prevodu u reprezentativni izbor moderne hrvatske, južnoslovenske (na nemačkom) i jugoslovenske lirike (u antologiji Vers libres, koju je priredila i na francuski prevela Ani Sela, pseudonim Ane Čele; Zagreb 1920). Uz Micića, u antologiji su zastupljeni: M. Crnjanski, M. Krleža, G. Krklec, A. B. Šimić, Osim toga, Nikola Polić ističe Micića kao pesnika, koji zajedno sa A. B. Šimićem, M. Krležom i A. Cesarcem, neguje slobodni stih. Prema nekima, Micić je prvi u Zagrebu istupio sa idejom osavremenjavanja načina čitanja i predstavljanja moderne poezije.

VREME ZENITA
Časopis Zenit Časopis ZenitRadikalni preokret u Micićevom radu i stvaralaštvu nastupa februara 1921, u vreme kada on pokreće Zenit ― Internacionalnu reviju za umetnost i kulturu. Javlja se sa različitim podnaslovima, formatom, ritmom i mestom izlaženja (Zagreb, Beograd; zagrebačka faza časopisa završava se 24. majskim brojem 1923, kada Micić, zbog jednog politički provokativnog članka o Stjepanu Radiću i hrvatskoj kulturi prenosi redakciju u Beograd). Zenit se održao do decembra 1926. (objavljena ukupno 43 broja). Micić je bio u tesnom dodiru sa srpskim, hrvatskim i slovenačkim piscima i umetnicima, i sa istaknutim predstavnicima kulture Istoka i Zapada. Njegove antitradicionalne programske koncepcije i umetnička praksa (ideja o balkanizaciji Evrope, propasti Zapada, barbarogeniju, Balkanu kao šestom kontinentu i dr.) uključivale su i niz novina na području likovne umetnosti, opreme i tipografije časopisa. Pokrenuo je Biblioteku Zenit (1921), osnovao Galeriju sa delima domaćih i inostranih modernih i avangardnih umetnika (1922), bavio se propagandnim radom, priredio Međunarodnu izložbu nove umetnosti (1924), učestvovao u sekciji jugoslovenskog zenitizma na izložbi Revolucionarne umetnosti Zapada u Moskvi (1926). održao nekoliko predavanja i večernji: svim tim aktivnostima uključio je Zenit u red ostalih radikalno orijentisanih glasila tadašnje Evrope. U svojim delima, objavljenim u okviru edicije Zenitove biblioteke, Micić se izjašnjavao i po pravilu stvarao programski, i to u žanru manifesta (Manifest zenitizma, 1921); razrađivao je formalne i tematske aspekte zenitizma u poeziji (Aeroplan bez motora, 1925); Antievropa, 1926), i na originalan i eksperimentalan način se ogledao u poližanrovskim vidovima stvaralaštva (Stotinu vam bogova, delo poznatije pod nazivom Kola za spasavanje ― naziv Micić dao nakon zabrane i cenzure 1922). Istog programskog usmerenja je i Micićev Album Arhipenko ― Nova plastika ― (od 1. jula 1922, br. 387). U Berlinu, zajedno sa suprugom Anuškom, sreće redaktore nekih književno- umetničkih časopisa (H. Valdena, I. Erenburga i El Lisickog, koji će urediti Rusku svesku ― Zenit, br. 17―18, 1922), umetnike, pisce i pesnike (K. A. Vilink, F. R. Berens); ulazi u filmske krugove (A. Nilsen, K. Fajt), prisustvuje izvođenju pozorišnih predstava i zatvorenim projekcijama filmova u filmskomstudiju. Sa bratom Brankom Ve Poljanskim organizovao je demonstracije, politički i kulturno obojene, protiv indijskog pesnika i filozofa Rabindranata Tagore prilikom njegove posete Beogradu (decembra 1926). Jedini povod za policijsku zabranu časopisa bio je članak "Zenitizam kroz prizmu marksizma” autora dr M. Rasinova, objavljen u poslednjem broju Zenita (br. 43, 1926). Posle toga, Apelacioni sud je podigao optužbu protiv urednika Micića zbog navodnog širenja komunističke propagande i posrednog poziva građana da silom, monografija o poznatom vajaru (1923), budući da projektuje ideju o zenitističkoj skulpturi. Micićeva koncepcija o pragmatičkoj misiji časopisa podrazumevala je javne nastupe, propagandu i demonstracije. Organizovao je zenitističke večernje koje su davale presek rada grupe (Zagreb, Beograd) i propagandni put u Minhen i Berlin jula-avgusta 1922. Zbog zahteva da mu se odobri studijski boravak u inostranstvu, premešten je sa službom u Mitrovicu a na odbijanje da prihvati novo radno mesto, otpušten je iz Kr. Muške učiteljske škole u Zagrebu 25. juna 1922. na osnovu rešenja Pokrajinske uprave za Hrvatsku i Slavoniju aktom br. 22. 413. O tome ga obaveštava Ravnateljstvo te škole pismom putem revolucije menjaju društveni poredak, po ugledu na Rusku revoluciju.

ljubomir micic EGZIL (1927―1936)
Ove političke optužbe primorale su Micića da u noći između 15. i 16. decembra 1926. napusti Beograd i preko Zagreba i Sušaka pobegne u Rijeku gde je 17. decembra bio uhapšen. U zatvoru je ostao do 23. decembra, a zatim je, uz posredovanje T. F. Marinetija, krenuo za Pariz 14. januara 1927. U očekivanju dozvole da napusti Rijeku, boravio je u Opatiji kod Vjere Biler, gde je sreo L. Pirandela i prvu glumicu njegovog pozorišta u Rimu. Od 6. do 9. januara 1927. posetila ga je supruga Anuška; ona je verovatno sa sobom donela brojna umetnička dela koja je Micić preneo u Francusku, u zemlju u kojoj počinje period njegovog devetogodišnjeg života u izgnanstvu (1927―1936). Prema Micićevim autobiografskim beleškama, na pariskoj stanici ga je 15. januara dočekao I. Gol, bivši saradnik Zenita. U Parizu je najpre odseo u hotelu Cèdre, a zatim se nastanio u Medonu (Vila Zenit, rue des Jardies 14, kasnije rue des Galons 65). Nastavio je svoj književni rad objavljujući na francuskom jeziku uglavnom autobiografske romane sa filozofskim i istorijskim implikacijama, ili dela koja u romanesknom obliku dalje razvijaju zenitističke ideje i lik barbarogenija, glavnog nosioca tih ideja: Hardi! A la Barbarie. Paroles zénitistes d'un barbare européen (1928; knjigu ilustruje njegov brat B. Ve Poljanski; originali su sačuvani u Micićevoj zaostavštini), zatim Zeniton, L'Amant de Fata Morgana (1930), Les Chevaliers de Montparnasse (1932), Etre ou ne pas être i Après Saraïevo ― L'Expédition punitive (1933), Rien sans Amour (1935) i Barbarogénie le Décivilisateur (1938). Ubrzo po dolasku u Pariz Micić uspostavlja vezu sa predstavnicima slovenačke avangarde, Avgustom Černigojem, vođom Grupe konstruktivista i Ferdom Delakom, glavnim nosiocem novih pozorišnih tendencija u Sloveniji. Tako Micić u Parizu, na poziv Ferda Delaka sarađuje i zastupa Tank, revue internationale active (1927/1928). Tokom pariskog boravka Micić je nastojao da obnovi izlaženje časopisa Zenit (izdao je plakat-letak Zenit en Emigration) i otvori umetničku galeriju. U pariskoj sredini družio se sa umetnicima, piscima, urednicima časopisa (E. Malspin, S. Arno, M. Sefor, S. Šaršun, I. i K. Gol, P. Derme, A. Adamov, A. Barbis, T. Cara i dr.).

NAPUŠTANJE ZENITISTIČKIH POZICIJA
U Beograd se vraća 1936. Godine 1940, 25. maja objavljuje Manifest srbijanstva u svom autorskom književno-političkom časopisu Srbijanstvo (bio urednik i direktor; redakcija se nalazila u Njegoševoj ulici br. 69; na toj adresi Micić je sa suprugom Anuškom živeo do preseljenja u ul. Prote Mateje 18). Za vreme Drugog svetskog rata i kasnije nije učestvovao u književnom i umetničkom životui njegova avangardna aktivnost je pala u zaborav. Posle rata kontaktirao je sa veoma malim krugom ljudi u zemlji, ali je zato vodio živu prepisku sa inostranstvom; na mnoge adrese slao je svoje "bibliofilske sveske", kucane na pisaćoj mašini u desetak primeraka, na tankom papiru u boji, sa konstruktivističko-zenitističkom opremom ručne izrade (pečati, linije, boja, fotografije, isečci iz štampe, reklame sa proizvoda i sl.; pojedini od tih elemenata već su korišćeni u zenitizmu). U ovim sveskama evocirao je herojsku prošlost časopisa, pokreta i svoju lično, ugled i uspeh koji je Zenit imao u inostranstvu, a nepriznavanje u zemlji. Pisao je o Srbima i Hrvatima, zauzimao se za ćirilicu, raspravljao o pojedinim problemima svakidašnjice. U antologiji Odes à Paris (éd. de la Revue moderne, Paris 1962) objavljena je njegova poema Requiem pour Anouchka ― Gloire à Paris (str. 146―147). Umro je u staračkom domu u Kačarevu 14. juna 1971. sa lekarskom dijagnozom ― zapaljenje pluća. Sahranjen je pored supruge Anuške, na Novom groblju u Beogradu o trošku dvojice mlađih prijatelja koji su brinuli o njemu i sa njim proveli poslednje časove.

Interesovanje za Micićevu ličnost obnovljeno je šezdesetih godina i kretalo se uzlaznom linijom sa novim talasom istraživanja evropske avangarde dvadesetih godina. Od tada je objavljeno niz knjiga, studija i tekstova, priređeno više izložbi, snimljeno nekoliko filmova i televizijskih emisija. U njima se postepeno slagala slika o značaju i vrednosti Micića kao književnika, kritičara, urednika časopisa i knjiga, kao tvorca, animatora i propagatora radikalno novih književnih i umetničkih tendencija.


BRANISLAV VIRGILIJE MICIĆ (Branko ve Poljanski)

Branislav Micić - Branko ve Poljanski Branislav Micić - Branko ve PoljanskiBranko ve Poljanski je pseudonim Branislava Micića (Sošice, Austrougarska 1897. — Pariz, 1947.) srpskog književnika i slikara, koji je sa bratom Ljubomirom započeo srpski avangardni pokret zenitizam.

Branko ve Poljanski, odnosno Branislav Micić je pseudonim uzeo po Majskim Poljanama kod Gline na Baniji od kuda vuče poreklo i gde je proveo detinjstvo. Školovao se na Učiteljskoj školi u Zagrebu. U Ljubljani je 1921. godine pokrenuo časopis „Svetokret“, „list za ekspediciju na severni pol čovekovog duha“, a u Zagrebu filmsku reviju „Kinofon“. U Pragu je organizovao umetnički klub „Zenit“, širi zenitističke ideje i sudelovao na Revolučnoj sceni (scena malog kazališta Adria, nova vrsta kabarea u nemačkom stilu).

U časopisu Zenit objavljivao je pesme, prozu i komentare o kulturnim zbivanjima.

Sam ili sa bratom Ljubomirom Micićem organizuje zenitističke večeri u Ljubljani, Zagrebu i Beogradu. Sudeluje 1924. godine na prvoj Zenitovoj međunarodnoj izložbi nove umetnosti u Beogradu. Kao predstavnik Zenita u Parizu je 1925/26 širio zenitističke ideje. Simbolično je raskinuo sa svojom književnom delatnošću 17. jula 1927. godine u Beogradu, kada je na Terazijama razdelio 2.000 primeraka svojih knjiga „Tumbe“ i „Crveni petao“. Posle toga odlazi u Pariz gde se posvećuje slikarstvu od kojeg je i živeo.

Vezane vijesti:
Poznati Banijci: Profesor dr. Svetozar Kurepa

Poznati Banijci: Braća Pribićevići - Svetozar Pribićević
Poznati Banijci: Braća Pribićevići - Milan Pribićević
Poznati Banijci: Braća Pribićevići - Vaso Valerijan Pribićević
Poznati Banijci: Braća Pribićevići - Adam Pribićević

Dvorani u Veleizdajničkom procesu 1909. godine (1)
Dvorani u Veleizdajničkom procesu 1909. godine (2): Krivi zato što su Srbi
''Karađorđevi'' Vitezovi sa Banije
Poznati Banijci: Profesor Đuro Kurepa
Poznati Banijci: Svetozar Borojević od Bojne
Šta Vi mislite o ovome? Podijelite ili komentarišite tekst! Pratite nas na Facebook-u i Twitteru!

Banija

na-obalama-une-i-kupe-nadjene-troblonske-mineNa obalama Une i Kupe nađene troblonske mine
HRVATSKA DUBICA - U nedjelju, 25. juna , na obalama rijeka Une i Kupe pronađene su mine. U Hrvatskoj Dubici na lijevoj obali Une pronađena je trenutna...
u-matijevicima-asfatirane-dve-uliceU Matijevićima asfaltirane dve ulice
DVOR NA UNI - Žitelje naselja Matijevići obradovao je završetak radova na dva, za njih važna, infrastrukturna projekta.Ministarstvo regionalnog razvoja i...
privremena-obustava-prometa-na-granicnom-prelazu-dvor-novi-gradPrivremena obustava prometa na graničnom prelazu Dvor - Novi Grad
DVOR NA UNI - U utorak, 27. juna od 9 do 13 sati, zbog ispitivanja stupnja nosivosti mosta na rijeci Uni privremeno će biti obustavljen promet preko...
u-sumi-brezovica-obiljezen-dan-antifasisticke-borbe-u-hrvatskojU šumi Brezovica obilježen Dan antifašističke borbe u Hrvatskoj
SISAK - U šumi Brezovica pokraj Siska, kod spomenika Prvom partizanskom odredu, obilježen je 22. lipnja, Dan antifašističke borbe u Hrvatskoj, u spomen na...

Društvo

kocevici-kod-bukovice-porodicnom-slogom-protiv-nedacaKočević kod Bukovice: Porodičnom slogom protiv nedaća
U selu Kočević, u krševitom dijelu Bukovice na granici s Likom, živi četveročlana...
volonterski-kamp-u-vrginmostu-okuplja-veliki-broj-mladih-iz-citavog-svijetaVolonterski kamp u Vrginmostu okuplja veliki broj mladih iz čitavog svijeta
VRGINMOST - Međunarodni volonterski kamp "Suncokret" Centra za razvoj zajednice u Vrginmostu zasigurno...
mirovine-na-cekanjuMirovine na čekanju
ZAGREB - Preporuka Međunarodne organizacije rada (MOR) prema kojoj Hrvatska nije dužna isplatiti...

Novosti

nista-od-spomen-ploce-ustaskom-koljacuNišta od spomen-ploče ustaškom koljaču
ZAGREB - Najavljeno postavljanje ploče ustaškom koljaču Juri Francetiću, koje je trebalo da bude u...
hrvati-duguju-srbima-35-milijardi-dolaraHrvati duguju Srbima 35 milijardi dolara
BEOGRAD - Srbi iz Hrvatske, 22 godine od okončanja rata, i dalje vode u Zagrebu i drugim gradovima...
dss-trazi-od-plenkovica-skidanje-ploce-u-jasenovcu-pupovac-ploca-ce-biti-uklonjenaDSS traži od Plenkovića skidanje ploče u Jasenovcu, Pupovac: Ploča će biti uklonjena
ZAGREB - Predsednik najuticajnije opozicione SDP Davor Bernardić izjavio je da je teško išta očekivati...

Kontakt broj udruženja

061 64 70 422
svaki dan od 09 do 21 h

Pretraga sajta

Kultura

ako-izgubimo-ijekavicu-drugi-ce-nam-oduzeti-knjizevnostAko izgubimo ijekavicu, drugi će nam oduzeti književnost
BEOGRAD - Odbor za standardizaciju srpskog jezika održao je juče sednicu na kojoj su izneti...
veljko-ostojic-kucni-pragVeljko Ostojić: Kućni prag
Ispod naših starih vrelanalaze se banijska selaŽirovac mi srcu dragtu je moj kućni pragNe može ni jedna...
price-kapetana-svrdla-postarPriče Kapetana Svrdla: Poštar
Svako malo veće selo na Kordunu koje je držalo dosebe imalo je dućan, pa tako i moje,lijepa četvrtasta...
veljko-ostojic-od-une-do-drineVeljko Ostojić: Od Une do Drine
Od Une do Drineima jedna zemljamome srcu dragaRepublika Srpska joj je imeTu žive naša braćanaš Mile...

Oluja

price-iz-izbjeglistva-kad-vidis-petoricuPriče iz izbjeglištva: Kad vidiš petoricu...
Gledam tu neku veče film. Građanski rat u Americi. „Južnjaci“ se povlače. Na čelu prašnjave kolone jaši general Lee. Posmatram ih, nekako me podsjećaju na...
price-iz-izbjeglistva-nadzornikPriče iz izbjeglištva: Nadzornik
Već se i ja slabije sjećam. Čini mi se da smo pasoše...ovaj putovnice, mislim i lične karte, da ne kažem osobne išli dizati u neko selo. To je bilo negdje...
price-iz-izbjeglistva-popis-imovinePriče iz izbjeglištva: Popis imovine
Čitam ovih dana, spominju opet popis imovine. Sjetih se prvog popisa imovine s početka one prve izbjegličke jeseni. Tiskamo se u redovima, stavljamo na...

Politika

gradonacelnik-dalibor-biscan-27-o-prvim-potezima-i-planovima-u-hrvatskoj-kostajniciGradonačelnik Dalibor Bišćan (27) o prvim potezima i planovima u Hrvatskoj Kostajnici
HRVATSKA KOSTAJNICA - 27-godišnji Dalibor Bišćan (HDZ), novi je gradonačelnik Hrvatske Kostajnice. Uvjerljivo je u prvom krugu izbora pobijedio...
orkanova-lista-novi-pritisci-na-predstavnike-srbaOrkanova lista: Novi pritisci na predstavnike Srba
SISAK - Desničarska struja u Sisačko-moslavačkoj županiji ponovno nije zadovoljna izborom dožupana iz srpskih redova. Pored bivšeg dožupana Bogdana...
nakon-drugog-kruga-lokalnih-izbora-optimizam-zavladao-u-kninuNakon drugog kruga lokalnih izbora optimizam zavladao u Kninu
KNIN - U drugom krugu lokalnih izbora nezavisni kandidat Marko Jelić ubjedljivo je porazio kandidatkinju HDZ-a za...