Navršilo se 27 godina od NATO bombardovanja Surdulice i ubistva izbjeglica iz Krajine

Proteklog vikenda navršilo se 27 godina od NATO bombardovanja Surdulice sa četiri projektila velike razorne moći od kojih je poginulo 19 lica, među njima 15 izbjeglica sa Korduna i iz Like i još četiri starice, dok ih je više desetina povrijeđeno, a za njihovu smrt niko nije odgovarao.

Tokom bombardovanja u noći između 30. i 31. maja 1999. godine, pogođena je specijalna bolnica za plućne bolesti “Sanatorijum” u jugoistočnom dijelu Surdulice.

Dva projektila direktno su pogodila paviljon u kojem su bile smještene izbjeglice iz bivše Republike Srpske Krajine, a jedan je pao u paviljon staračkog doma.

Znatno je oštećen i paviljon sa plućnim bolesnicima, podsjetili su iz Dokumentaciono-informacionog centra “Veritas”.

U paviljonu sa izbjeglicama poginuli su Bosiljka Malobabić /53/ i njeno troje djece Milena /20/, Rade /19/ i Milenko /16/ iz sela Sjeničak na Kordunu, Mila Slijepčević /90/, Dušan Manojlović /72/ i Milica Manojlović /77/, takođe iz sela Sjeničak.

Među poginulima su i Dragić Napijalo iz Kupljenske /70/, Bogdanka Janjanin /74/ iz Maličke, Slavko Popović /60/ iz Donjeg Skrada, Đorđe Pavković /45/ iz Pavković Sela, Danica Malešević /61/ iz Tušilovića, Milanka Vučković /65/ iz Kosijerskog Sela sa Korduna, Petar Budisavljević /60/ iz Vrhovina i Rade Žigić /52/ iz sela Tuk iz Like.

Dijelovi njihovih tijela nekoliko dana izvlačeni su iz ruševina, skupljani sa okolnih stabala, te je rađena njihova rekonstrukcija radi identifikacije po pripadnosti, napomenuli su iz “Veritasa”.

Međutim, dejstva bombardovanja su bila toliko razorna da je kompletno uništen anatomski sastav kako čvrstih, tako i mekih tkiva za nekoliko tijela.

Zbog toga su izbjeglice Milica Manojlović i braća Rade i Milenko Malobabić ostali neidentifikovani.

Njihovi životi postali su kolateralna šteta u humanitarnoj misiji apsurdnog i ciničnog naziva “Milosrdni anđeo”, naveli su iz “Veritasa”.

I identifikovani i neidentifikovani posmrtni ostaci izbjeglica sahranjeni su na Masuričkom groblju u Surdulici, daleko od njihovog zavičaja u Lici i na Kordunu.

Svoj zavičaj oni su napustili u avgustu 1995. godine spasavajući glave pred hrvatskom vojskom u akciji “Oluja” na zapadne dijelove Republike Srpske Krajine, koji su se u to vrijeme nalazili pod zaštitom mirovnih snaga UN.

Za oteti zavičaj i izgubljene živote izbjeglica sa Korduna i iz Like još niko nije odgovarao.

Zajednička grobnica u kojoj su sahranjene izbjeglice iz Krajine preuređuje se u Memorijalni park NATO agresije.

Rekonstrukciju finansira kabinet ministra bez portfelja zaduženog za oblast pomirenja, regionalne saradnje i društvene stabilnosti Usame Zukorlića.

RTRS