IN MEMORIAM - MILOŠ BEGOVIĆ
- Detalji
- Banija Online
- Novosti
- 2632
Obaveštavamo članstvo i prijatelje da je
MILOŠ BEGOVIĆ
pukovnik u penziji
iznenada preminuo 25. januara 2010. godine u Beogradu u 84. godini.
Sahrana će se obaviti u srijedu, 27. januara 2010. u 13 sati na Novom bežanijskom groblju u Zemunu.
Pokojni Miloš je, pored niza dužnosti, bio i predsjednik Sekcije boraca 7. Banijske udarne divizije u Beogradu i jedan od osnivača Zavičajnog Udruženja Banijaca, potomaka i prijatelja Banije, te potpredsednik Upravnog odbora ovog udruženja.
Pozivamo sve članove udruženja da u srijedu dostojno, na viječni počinak, ispratimo nama dragog i odanog člana kao što je bio Miloš.
Upućujemo saočešće članovima njegove porodice, saborcima i prijateljima i neka mu je vječna Slava i Hvala.
BEGOVIĆ MILOŠ, pukovnik, društveno-politički radnik (Begovići, Petrinja, 1926. - Beograd, 25. 1. 2010) sin Pavla. Mlađi brat Steve, generala. Kada je počeo rat iako još maloljetan stupa u partizanske redove. Bio je borac 4. brigade (kasnije druge br 7. BUD), i kurir u štabu. Postavljen je na rukovodeće dužnosti u SKOJ-u. U borbama za Koprivnicu teško je ranjen (15. 10. 1944) i ostao bez desne ruke.
Nakon oslobođenja, ostaje u JNA, završava vojne škole i napreduje do čina pukovnika. Bio je na rukovodećim mjestima u obavještajno-bezbjednosnoj službi JNA. Kada su počeli politički sukobi, a potom i građanski rat u Hrvatskoj, aktivno pruža pomoć rodnom kraju. U Beogradu je aktivan u svim krajiškim društvima koja su tada djelovala sa ciljem pružanja svekolike pomoći narodu Krajine. Jedan je od osnivača Udruženja vojnih penzionera Jugoslavije (1993). Predsjednik Sekcije boraca Sedme banijske divizije. Inicijator je i osnivač Zavičajnog udruženja Banijaca u Beogradu (2007). Bio je potpredsjednik UO i jedan od najagilnijih članova sve do smrti. Inicirao je mnoge aktivnost i uporno ih, iako u skromnim uvjetima, uspješno sprovodio. Umro je nenadano i sahranjen na Novom Bežanijskom groblju (27. januara).
MILOŠ BEGOVIĆ
pukovnik u penziji
iznenada preminuo 25. januara 2010. godine u Beogradu u 84. godini.
Sahrana će se obaviti u srijedu, 27. januara 2010. u 13 sati na Novom bežanijskom groblju u Zemunu.
Pokojni Miloš je, pored niza dužnosti, bio i predsjednik Sekcije boraca 7. Banijske udarne divizije u Beogradu i jedan od osnivača Zavičajnog Udruženja Banijaca, potomaka i prijatelja Banije, te potpredsednik Upravnog odbora ovog udruženja.
Pozivamo sve članove udruženja da u srijedu dostojno, na viječni počinak, ispratimo nama dragog i odanog člana kao što je bio Miloš.
Upućujemo saočešće članovima njegove porodice, saborcima i prijateljima i neka mu je vječna Slava i Hvala.
BEGOVIĆ MILOŠ, pukovnik, društveno-politički radnik (Begovići, Petrinja, 1926. - Beograd, 25. 1. 2010) sin Pavla. Mlađi brat Steve, generala. Kada je počeo rat iako još maloljetan stupa u partizanske redove. Bio je borac 4. brigade (kasnije druge br 7. BUD), i kurir u štabu. Postavljen je na rukovodeće dužnosti u SKOJ-u. U borbama za Koprivnicu teško je ranjen (15. 10. 1944) i ostao bez desne ruke.
Nakon oslobođenja, ostaje u JNA, završava vojne škole i napreduje do čina pukovnika. Bio je na rukovodećim mjestima u obavještajno-bezbjednosnoj službi JNA. Kada su počeli politički sukobi, a potom i građanski rat u Hrvatskoj, aktivno pruža pomoć rodnom kraju. U Beogradu je aktivan u svim krajiškim društvima koja su tada djelovala sa ciljem pružanja svekolike pomoći narodu Krajine. Jedan je od osnivača Udruženja vojnih penzionera Jugoslavije (1993). Predsjednik Sekcije boraca Sedme banijske divizije. Inicijator je i osnivač Zavičajnog udruženja Banijaca u Beogradu (2007). Bio je potpredsjednik UO i jedan od najagilnijih članova sve do smrti. Inicirao je mnoge aktivnost i uporno ih, iako u skromnim uvjetima, uspješno sprovodio. Umro je nenadano i sahranjen na Novom Bežanijskom groblju (27. januara).
Zavičajno udruženje Banijaca, potomaka i prijatelja Banije
"Zavičajno udruženje Banijaca, potomaka i prijatelja"